جستجو

استصحاب وکاربرد آن/قسمت ششم- محمدموسی زکی


ب) بناي عقلا:

بنای عقلا اصطلاحی در علم اصول فقه و فقه است، به معنای روش و سلوک عملی خردمندان بر انجام دادن یا ترک کاری بدون دخالت و تأثیر عوامل زمانی، مکانی، نژادی، دینی و گروهی، می‌باشد.

در ادامه می خوانید..

 



ب) بناي عقلا:

بنای عقلا اصطلاحی در علم اصول فقه و فقه است، به معنای روش و سلوک عملی خردمندان بر انجام دادن یا ترک کاری بدون دخالت و تأثیر عوامل زمانی، مکانی، نژادی، دینی و گروهی، می‌باشد.

این اصطلاح بیشتر در منابع اصولیِ شیعی در دو سدة اخیر رواج یافته و به معنای لغوی آن نزدیک است. البته در اصول و فقه شیعی به جای این اصطلاح تعابیری دیگر مانند سیرة عقلا، ارتکاز عقلا، طریقة عقلا، عمل عقلا، سیرة عقلایی، قانون عقلایی، اصل عقلایی، حکم عقلایی، عرف عقلا، اتّفاق عقلا، عرف و عادت نیز به کار رفته است.

شهید صدر در تعریف بنای عقلا می‌فرماید: بنای عقلا عبارت است از استمرار عمل وروش عمومی توده‌ی عقلا در محاورات، معاملات و سایر روابط اجتماعی بدون توجه و در نظر گرفتن کیش، آیین و .... به عبارت دیگر؛ مراد از بنای عقلا همان استمرار عمل عقلا بما هم عقلا است.[1] مطابق این تعریف هرگونه روش و عملی که همیشگی و همه جایی است؛ مانند اخذ ظهورکلام متکلم و یا اعتبار حیازت به عنوان سببی برای تملک مباحات، می‌توان اصطلاح بنای عقلا را بر آن نهاد.

بدون شک و تردید سيرة عقلا مبتني بر اين است كه همواره  متيقن سابق را اخذ نموده و به شك لاحق در بقایی یقین سابق اعتنا ندارند؛ از طرفي اين سيرة عملي با وجود امكان نهي شارع مورد ردع قرار نگرفته است، بنابراين مورد تأييد شارع مي باشد.[2] بنابراین یکی از ادله حجیت استصحاب سیره و روش عقلا است.



[1] . صدر، محمد باقر، بحوث فی علم اصول، ج 4، ص 234.

[2] . مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج 2، ص 252.

 

امتیاز دهی
مطالب مرتبط
نظرات
نوشتن دیدگاه جدید

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید