دریــای خـــروشـــــان

یک سروده‌ی رمضانی تقدیم نگاه میهمانان حضرت دوست؛

رمــــضان میکده‌ و شــــطی پر از باده‌ی پاک 

رمـــــضان باغی که سرســـــبز از انبوهی تاک

رمـــــضان گــــنج لبالب شـــده از در و گـــــهر

یا که دریای خــــروشـــــانی پر از موج و کولاک

رمضان فرصت هوشیاری و از خود شدن است

رمضان فرصت سر مســـــتی بی دهشت و باک

رمـــــضان آمـــــده تا بشـــــکند این دام هوس

و تـــو را بازرهـــــاند ز ســـــراشــــیب هـــلاک

رمـــــضان بهـــــر تو بال و پر پرواز دهـــــد

که بـــه افـــــلاک برآیی و درآیی ز مـــــغاک

رمـــــضان آمـــده تا اینکه مـــن اثــبات کنم

«مـــــرغ باغ مـــــلکوتم، نیم از عالم خاک»

واعـــظ شـــهر مگو یکســـــره از دوری راه

راه نزدیک بــبــین، فارغ از این منــــبر کاک

    ✍ حجت الاسلام والمسلمین سید محمدعمران عبادی،شاعرافغانستانی

              ۱۹ اسفند/حوت ۱۴۰۳ - قم